Türkiye genelinde reel kira endeksi, 2026 Ağustos ayında gerilemeye devam etti. sahibindex Kiralık Konut Piyasası Görünümü raporuna göre. Ortalama m² cari kiradaki aylık artış oranı (%1,1), enflasyonun (%1,8) altında kaldığı için reel kira fiyat endeksi 170 seviyesine düştü. Yıllık bazda ise reel kira endeksindeki değişim % -6,6 olarak kaydedildi. İstanbul’da reel kira aylık bazda % -0,2 gerilerken, Ankara’da %0,2 yükseldi, İzmir’de ise sabit kaldı. Yıllık karşılaştırmada ise İstanbul’da %5,8 artış görülürken, Ankara’da % -8 ve İzmir’de % -10,5 oranında düşüş yaşandı. Ortalama cari kira m² fiyatı ülke genelinde 297,4 TL olurken, İstanbul’da 463,9 TL’ye kadar çıktı. Ancak kiralık konut talebi göstergesi mevsimsel etkilerle birlikte düşüş eğilimine girdi.
sahibindex Kiralık Konut Piyasası Görünümü raporuna göre Türkiye genelinde reel kira endeksi 2026 Ağustos ayında düşüşünü sürdürdü. Ortalama m² cari kira fiyatındaki artış enflasyonun altında kaldığı için reel kira endeksi 170’e geriledi. Yıllık bazda ülke genelinde % -6,6’lık bir azalış kaydedildi. Bu tablo, kiraların nominal olarak yükselmesine rağmen enflasyon karşısında değer kaybettiğini ortaya koyuyor.
İstanbul’da reel kira endeksi yıllık bazda %5,8 artarken, Ankara’da % -8, İzmir’de ise % -10,5 oranında geriledi. Aylık bazda ise İstanbul’da % -0,2 düşüş, Ankara’da %0,2 artış, İzmir’de ise sabit seyir gözlendi. Bu farklılaşma, büyükşehirlerde kiraların arz–talep dengesi ve ekonomik koşullara göre şekillendiğini gösteriyor. İstanbul’da yoğun talep baskısı fiyatları yukarı çekerken, Ankara ve İzmir’de arz fazlası ve ekonomik daralma kiraları reel olarak aşağıya çekti.
Ülke genelinde ortalama cari kira m² fiyatı 297,4 TL oldu. İstanbul’da 463,9 TL’ye kadar yükselirken, Ankara’da 300 TL, İzmir’de ise 333,3 TL olarak kaydedildi. Yıllık kira artışında en yüksek oran İstanbul’da (%39,2), en düşük oran ise Malatya’da (%8,6) görüldü. Mardin (%32,5), Kayseri (%30,4), Ordu (%27,1) ve Denizli (%25) gibi illerde de dikkat çekici artışlar yaşandı. Buna karşılık Balıkesir (%15,2), Manisa (%13,6), Tekirdağ (%12,5) ve Hatay (%11,1) gibi illerde artış sınırlı kaldı. Bu farklılaşma, bölgesel ekonomik koşulların, göç hareketlerinin ve yerel talep dinamiklerinin kira fiyatları üzerinde belirleyici olduğunu ortaya koyuyor.
Kiralık konut talebi göstergesi, mevsimsel etkilerle birlikte Ağustos ayında düşüş eğilimine girdi. Nisan–Temmuz döneminde artan talep, sonbaharda azalarak Kasım’a kadar geriliyor. Bu dalgalanmada tayinle yer değiştiren kamu görevlileri ve üniversite öğrencilerinin etkili olduğu değerlendiriliyor. Talep göstergesindeki bu iniş çıkışlar, kiralık konut piyasasının sadece ekonomik değil, aynı zamanda sosyal ve demografik faktörlere de duyarlı olduğunu gösteriyor.
Türkiye’de kiralık konut piyasası, enflasyon baskısı ve bölgesel farklılıklar nedeniyle karmaşık bir seyir izliyor. İstanbul’da yüksek talep fiyatları canlı tutarken, Ankara ve İzmir’de reel düşüşler dikkat çekiyor. Cari kira fiyatlarındaki bölgesel farklılaşma, göç ve ekonomik hareketlilikle doğrudan ilişkili. Talep göstergesindeki mevsimsel dalgalanmalar ise piyasanın geleceğini öngörmede kritik bir rol oynuyor.
sahibindex Kiralık Konut Piyasası Görünümü raporuna göre, kapatılan kiralık ilanların yayında kalma süresi (ilan yaşı) Ağustos ayında ülke genelinde 0,4 gün kısalarak 27,2 güne düştü. Bu gelişme, kiralık konutların daha hızlı talep gördüğünü ve piyasada kiralanma sürecinin hızlandığını ortaya koyuyor. İlan yaşının azalması, kiralık konutların daha kısa sürede alıcı bulduğunu ve talebin belirli bölgelerde canlılığını koruduğunu gösteriyor.
İstanbul’da ilan yaşı 0,4 gün artarak 22,6 güne yükseldi. Bu artış, konutların daha uzun süre yayında kaldığını ve kiralanma sürecinin yavaşladığını işaret ediyor. Ankara’da ilan yaşı sabit kalarak 24,3 gün seviyesinde kaldı. İzmir’de ise ilan yaşı 1,8 gün kısalarak 37,2 güne geriledi. İzmir’deki bu düşüş, konutların daha hızlı kiralandığını ve talebin görece daha güçlü olduğunu ortaya koyuyor. Özellikle İzmir’deki yüksek ilan yaşı ortalaması, geçmişte kiralanma sürecinin uzun olduğunu, ancak son dönemde hızlanma eğilimine girdiğini gösteriyor.
Tablo 2’ye göre ilan yaşının en çok azaldığı iller Ordu (12 gün), Manisa (5,4 gün), Samsun (3,8 gün), Muğla (3 gün) ve Trabzon (2,8 gün) oldu. Bu illerde kiralık konutların daha hızlı el değiştirdiği görülüyor. Buna karşılık ilan yaşının en çok arttığı iller Diyarbakır (2,2 gün), Malatya (2,4 gün), Erzurum (3,4 gün), Van (5 gün) ve Şanlıurfa (6,3 gün) olarak kaydedildi. Bu şehirlerde kiralık konutların daha uzun süre yayında kalması, talebin zayıfladığını veya arzın artarak rekabeti yükselttiğini gösteriyor.
İlan yaşındaki değişimler, kiralık konut piyasasının bölgesel talep farklılıklarını net biçimde ortaya koyuyor. İzmir’de hızlı kiralama eğilimi öne çıkarken, İstanbul’da kiralanma süresi uzadı. Anadolu şehirlerinde ise ilan yaşındaki artış ve azalışlar, yerel ekonomik koşullar, göç hareketleri ve mevsimsel etkilerle doğrudan bağlantılı görünüyor. Bu tablo, Türkiye’de kiralık konut piyasasının homojen bir seyir izlemediğini; aksine bölgesel dinamiklere göre farklılaştığını ortaya koyuyor.
